The Complete Story About Ljusnarsberg and the rest of the world

Genre: locatievoorstellingen

Maker: The Non Existent Center runs Ställberg Mine

Een aantal jaar geleden kocht een groep jonge Zweedse kunstenaars en intellectuelen (die zichzelf The Non-existent Centre Runs Ställberg Mine noemden) een verlaten mijn in Ljunarsberg, een gemeente in het landelijk mijnbouwgebied Berslagen. Ze bouwden deze plek om tot een centrum voor werk, kunst, en debat. De 28 meter hoge mijntoren van Ställberg vormt sindsdien het iconisch baken voor een langdurig onderzoek naar het leven in krimpgebieden. De kritische relatie tussen snelgroeiende steden en krimpende provinciale gemeenten speelt een cruciale rol in het werk van deze groep jonge kunstenaars, evenals migratie. Berslagen en vergelijkbare gebieden in Zweden vormen voor sommige mensen een idyllische plek waar ze aan de stad kunnen ontsnappen op zoek naar rust en kalmte. Het zijn echter ook plaatsen waar de Zweedse migratiedienst vluchtelingen uit oorlogsgebieden plaatst en waar lokale bewoners hun werk verliezen. Het sociaal en artistiek onderzoek van The Non-existent Centre is praktisch van aard en gebaseerd op een sterke binding met de plaatselijke gemeenschap. In hun onderzoek luisteren ze kritisch naar verschillende ervaringen en bieden ze ruimte aan twijfel en verdriet. Centraal staan vragen als: Wat zijn de mogelijkheden van kunst binnen een voortdurend veranderend sociaal en politiek proces? Hoe verhouden geografie en identiteit zich tot deze processen? Kan de situatie in de zogenaamde krimpgebieden ons iets leren over de gevolgen van neoliberalisme en het huidig Zweeds welzijnsbeleid?

Tijdens het ICAF verzorgt The Non-existent Centre een workshop waarin ze hun werk en de sociale en politieke context waarbinnen het gemaakt wordt inzichtelijk maken. Ze beginnen met het reconstrueren van hun baanbrekende voorstelling The Complete Story About Ljusnarsberg and the rest of the world (o.a. met videobeelden). Daarnaast gaan ze in op de dilemma’s die het werken met de community in deze context met zich meebrengt. Morele en ethische vragen over de rol van (participatieve) kunst als onderdeel van een (niet optimaal werkend) sociaal en politiek systeem. Welke rol zou kunst in de samenleving moeten innemen en welke rol vooral niet? Wanneer is kunst een pleister op het defecte systeem dat het juist probeert te bekritiseren? Stuk voor stuk ethische dilemma’s die menig community arts kunstenaar herkent. Belangrijke vragen, juist in deze tijd waarin community arts steeds vaker mainstream worden en kunstenaars regelmatig worden ingezet als sociale doekjes voor het bloeden bij een slecht werkend politiek systeem.

 

donderdag 30 maart 13.30

terug